Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Jak kupić lub wynająć biuro czy apartament

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Tomasz Piętka | 2016-04-25 19:15:36
indonezja, nieruchomości, prawo

Obcokrajowcy mogą kupować w Indonezji budynki i mieszkania, ale bez tytułu własności ziemi. Ceny mieszkań i domów w Dżakarcie wahają się od 1000 USD wzwyż za m kw. w centrum miasta.

 

 

Przepisy prawne

Własność gruntów w Indonezji reguluje Podstawowe Prawo Rolne (The Basic Agrarian Law) – ustawa uchwalona w 1960 roku, zawierająca 11 aktów dotyczących możliwości nabycia gruntów i rodzajów aktów własności ziemi. Inne istotne przepisy to m.in.: Ustawy nr 24/1992 i 26/2007 dot. planowania przestrzennego oraz dekret parlamentu RI nr IX/2001 dot. Reformy Agrarnej i Zarządzania Zasobami Naturalnymi.

 

Najważniejszymi przepisami z punktu widzenia zagranicznego inwestora są:

 

Right of Exploitation (Hak Guna Usaha) – przepis umożliwiający wykorzystanie ziemi do uprawy roślin lub hodowli zwierząt. Prawo to posiadają inwestorzy zagraniczni, którzy zarejestrowali swoją działalność gospodarczą na terenie Indonezji w formie inwestycji zagranicznej (PMA). Prawo to umożliwia wykorzystanie gruntu, jako zabezpieczenia/zastawu pod kredyt inwestycyjny. Ostatnie zmiany prawne pozwalają na wydanie aktu umożliwiającego wykorzystanie ziemi do uprawy roślin lub hodowli zwierząt przez okres 35 lat
z możliwością przedłużenia o kolejne 25 lat, jeśli ziemia użytkowana jest w sposób zgodny z zakładanym planem zaakceptowanym przez odpowiednie władze lokalne. Po okresie 60 lat istnieje możliwość kolejnego wydłużenia ważności ww. dokumentu.

 

Building Rights Title (Hak Guna Bangunan) – przepis umożliwiający budowę i wykorzystanie budynków. Prawo to zarezerwowane jest dla PMA. Dokument ważny jest przez okres 30 lat. Istnieje możliwość przedłużenia go o kolejne 20 lat i więcej, przy spełnieniu aktualnie obowiązujących przepisów i przy założeniu, że ziemia użytkowana jest w sposób zgodny z zakładanym planem zaakceptowanym przez odpowiednie władze lokalne.

 

Right to Rent (Hak Sewa) – przepis umożliwiający najem nieruchomości przez cudzoziemców i firmy z udziałem zagranicznym do celów prywatnych i komercyjnych. Prawo nie ogranicza długości najmu. Potencjalni nabywcy gruntów powinni skontaktować się z odpowiednimi władzami lokalnymi, w celu sprawdzenia ewentualnego planu zagospodarowania terenu, na którym znajduje się interesująca ich działka.

 

Możliwość nabycia budynku mieszkalnego do celów prywatnych przez cudzoziemców reguluje rozporządzenie rządowe nr 103/2015, które weszło w życie 28 grudnia 2015 r. Nowy przepis potwierdza rozporządzenie rządowe nr 41 z 1996 r., które stanowi, iż cudzoziemcy mają prawo nabycia nieruchomości do ww. celu, jeśli cudzoziemiec jest „opłacalny dla rozwoju Indonezji”, i posiada prawo nieograniczonego zamieszkania na terenie Indonezji, lub posiada prawo czasowego pobytu na terenie Indonezji. Istotną zmianą, jaką wprowadza przepis z 2015 r. jest możliwość przekazania posiadanej przez cudzoziemca nieruchomości w formie spadku. Jeśli spadkobiercą jest cudzoziemiec, musi on również posiadać prawo pobytu na terenie Indonezji.

 

Zakup terenów pod inwestycje należy niezwłocznie zgłosić w Agencji Nieruchomości Narodowych (Badan Pertanahan Nasional - BPN), a następnie uzyskać pozwolenie budowlane (Hak Guna Bangunan - HGB), wydawane przez tę samą Agencję. Pozwolenie musi być zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.


Aby uzyskać pozwolenie budowlane w BPN należy złożyć następujące dokumenty:

  • kopię zgody na inwestycję
  • kopię decyzji lokalizacyjnej (którą wydaje władza lokalna)
  • kopię dowodu zakupu ziemi
  • kopię dokumentów założycielskich spółki
     

BPN wydaje pozwolenia budowlane w ramach swoich oddziałów w poszczególnych prowincjach. W przypadku gruntów powyżej 200 ha, konieczne jest uzyskanie akceptacji centralnego urzędu w Dżakarcie.